Żywieniowa dyktatura, czyli o tym, do czego prowadzi przesada

Portale, magazyny ilustrowane, tzw. telewizje śniadaniowe pełne są porad, jak się odżywiać zdrowo. Jeść wyłącznie razowe pieczywo, najlepiej z ziarnami, wpieprzać jak królik surowe warzywa, unikać tłuszczów nasyconych: masła, smalcu, wędlin. A najlepiej przejść, bo to modne, na weganizm i w....ć trawę i mirabelki.

To już nie są tylko porady, takie mógłbym zrozumieć, ale prawdziwa ideologia.

Nie jesz tego co ona głosi, jesteś gorszy, nienowoczesny.

Przyczyniasz się do zatruwania metanem naszej atmosfery, bo lubisz schabowego, stek od czasu do czasu, czy pieczonego kurczaka.

Zaczyna się od stygmatyzowania, a kończy na dyktaturze upodobań i stylu życia.

Podziału na nas - "oświeconych" i resztę - "ciemnogród".

Taki żywieniowy dyktator, z troski i miłości do ciebie, gdyby tylko mógł, karmiłby cię kiełkami, awokado i mielonymi z siana.

Jaka jest zatem rada, jeśli mogę ja komuś dać?

Mieć to wszystko w dupie. Olewać ich.

Odżywiać się zgodnie z własnymi preferencjami i potrzebami. Jeść wszystko, we właściwych proporcjach.

Przyjdzie ochota na dobry smalczyk z cebulką lub jabłkiem albo jednym i drugim? Proszę bardzo, nie za często może, ale nie odmawiać sobie.

Na dobrego steka z wołowiny limousine - jak najbardziej, ale warto go spożyć z dużą ilością warzyw. Sam lubię grillowane.

Kusi pszenne pieczywo, zwłaszcza te z mąk grana tonero (pszenica miękka) lub grana duro, semoliny (pszenica twarda) - jeść do woli, zwłaszcza, że osoby z chorobami żołądka i problemami gastrycznymi powinny unikać ciemnego, razowego pieczywa.

Mówiąc w skrócie - nie poddawać się modom albo wspomnianej ideologicznej dyktaturze, ani jej szarlatanom.

Korzystać z życia kulinarnego na wszystkie możliwe sposoby.

No chyba, że lekarz poradzi dietę.

Nie dajmy się zwariować ani ograniczać "małym hitlerkom", którzy chcieliby sprawować nad nami rządy dusz i żołądków.