Koniec snu o wiecznym pokoju…

… czyli o tym, jak tańczą polscy politycy na tonącym Titanicu.

Na naszych oczach rozpada się architektura światowego bezpieczeństwa, a nasi politycy uczestniczą w jakimś chocholim tańcu i jakby nie zauważali, że Polska też oberwie albo rykoszetem albo bezpośrednio.

Ale po kolei.

Apetyty Trumpa na Grenlandię nie słabą.

Ostatnio zagroził tym państwom, które nie uznają jej aneksji przez USA, że nałoży na nie sankcje.

Na Polskę też, po jednoznacznych deklaracjach Tuska, że stanowi ona część Danii.

Przyszłość NATO wisi na włosku, a to ten pakt od II wojny światowej gwarantował Europie jako taki ład.

Jeśli NATO się rozpadnie, Putin po kawałku, jak salami, będzie sobie odcinał kolejne kraje.

Zwłaszcza te na wschodniej flance.

Na dalszy plan zeszła Ukraina, która boleśnie odczuwa rosyjskie ataki na infrastrukturę krytyczną i cierpi na brak obiecanej przez Zachód broni.

"Plan pokojowy" opracowany przez UE, USA i Ukrainę po raz kolejny okazał się nawet nie wart papieru, na którym go zapisano.

Co tylko ośmiela Putina do kontynuowania coraz brutalniejszej wojny.

Obietnice Trumpa, że zakończy ją w dwadzieścia cztery godziny okazały się warte tyle ile jego moralność.

Czyli ZERO.

Na Bliskim Wschodzie i w Azji też wrze.

I nie mam na myśli wyłącznie Iranu, ale sytuację w dwóch państwach upadłych, Syrii i Libii, gdzie ISIS odradza się jak feniks z popiołów.

Z kolei Chiny tylko czekają na odpowiedni moment by zaanektować Tajwan.

Do tego dochodzi wewnętrzna rozpierducha w Polsce.

Nieustanna wojna pomiędzy oboma pałacami o to, który jest ważniejszy.

I nawet ślepy i głupi może zauważyć, że osłabia ona Polskę.

Co widzą nasi sojusznicy i wrogowie.

Osobiście nie wierzę w zapewnienia Nawrockiego i Tuska, że w kwestiach bezpieczeństwa będą ze sobą współpracowali.

Za niezbyt długi czas znów rzucą się sobie do gardeł.

Reszta klasy politycznej, z paroma wyjątkami, to banda rozkapryszonych i obrażalskich dzieciaków, myślących wyłącznie o swym własnym i partyjnym interesie, która nie jest w stanie sięgnąć wyobraźnią dalej, jak do następnego dnia.

Zdemoralizowana i pozbawiona instynktu samozachowawczego.

I mam takie wrażenie, że tańczyć będzie swój chocholi taniec na Titanicu nawet wtedy, gdy woda sięgać będzie jej do pasa.