Autostopem przez Polskę, lato 1978

To były inne czasy - bez smartfonów, bez GPS-a, za to z mapą w ręku, namiotem w plecaku, wyrobioną w złotowskim oddziale PTTK książeczką autostopowicza i głową pełną marzeń o przygodzie.

Końcówka lat 70., wakacje, kilka groszy w kieszeni i pomysł: jedziemy autostopem przez Polskę! Ja i mój brat Janek.

Wyruszyliśmy z nadzieją, że „jakoś to będzie” - i rzeczywiście było. Znakomicie!

Celowo wybraliśmy drogę omijającą duże miasta - tak, aby w ciągu 10 dni dojechać do Krakowa, celu naszej podróży. Trasa wiodła przez malowniczą Jurę Krakowsko-Częstochowską, usłaną wapiennymi ostańcami, jaskiniami, ruinami zamków i niezapomnianymi widokami.

Pamiętam Olkusz - urokliwy i cichy, wtedy „stolicę”, produkowanych tam, emaliowanych garnków. Pieskową Skałę z majestatycznym zamkiem i słynną Maczugą Herkulesa. W Olsztynie, oczywiście tym jurajskim, spaliśmy pod gwiazdami, a poranne słońce budziło nas do kolejnych kilometrów pokonywanych w kabinie Stara 200 czy dostawczego Żuka.

Kraków, znany ze zdjęć i filmów, był jak inny świat - Rynek, Wawel, Planty, zapach obwarzanków i miejscowy kemping motelu „Krak” z morzem namiotów. Na każdym kroku historia, kultura i nasz młodzieżowy entuzjazm.

Spaliśmy na polach namiotowych, czasem przy gospodarstwach - zimna woda z pompy budziła skuteczniej niż kawa. Wieczory przy ognisku, rozmowy z przypadkowo spotkanymi ludźmi, śpiewy, gitara… i brak pośpiechu, bo wszak były to przecież upragnione wakacje.

Byliśmy wolni i szczęśliwi - z jedną parą dżinsów, gitarą, turystycznym kocherem i chęcią odkrywania świata na własnych zasadach. Było tak fajnie, że następnego roku, już nie z Jankiem, ale kumplem Degosem, wybraliśmy się autostopem na Mazury.

Z perspektywy lat były to najwspanialsze wakacje życia. Surowe, ale pełne uroku. Prawdziwa szkoła samodzielności, przyjaźni i zaufania.

Wspomnienia o nich wracają za każdym razem, gdy widzę stojącego przy drodze autostopowicza...

Henryk Szopiński, poseł na Sejm RP